Notowanie 120 (21.03.09)

AP. PP. LT.

01. 03. 03. PJ Harvey & John Parish - Black Hearted Love
02. 04. 04. Yeah Yeah Yeahs - Zero
03. 01. 10. UNKLE - Against The Grain
04. 05. 05. Armia - Zły Porucznik
05. 02. 07. Pet Shop Boys - Love Etc.
06. 06. 06. Guillemots - Clarion
07. 08. 06. Junior Boys - Parallel Lines
08. 12. 10. Röyksopp - Happy Up Here
09. 09. 05. Lotus Plaza - Quicksand
10. 10. 07. Archive - Bullets

11. NE. 01. Pet Shop Boys - Pandemonium
12. NE. 01. Placebo - Battle For The Sun
13. 07. 09. Psychocukier - Bikiniarska Potańcówka Suto Zakrapiana Jamajką
14. 14. 04. Strange Attractor - The Best Things Are Left Unspoken
15. 13. 08. Guns N' Roses - If The World
16. 15. 07. The Prodigy - Omen
17. 11. 12. Animal Collective - My Girls
18. 23. 03. Soap&Skin - The Sun
19. 18. 11. Beck - Modern Guilt
20. 20. 04. Fanfarlo - Drowning Men

21. 21. 03. Antony & The Johnsons - Epilepsy Is Dancing
22. 17. 11. Calexico - Writer's Minor Holiday
23. 19. 05. Afro Kolektyw - Najlepszy Informatyk W Mieście
24. 16. 13. Antony & The Johnsons - Her Eyes Are Underneath The Ground
25. 22. 08. The Decemberists - A Record Year For Rainfall
26. 30. 02. Cranes - High And Low
27. 34. 02. Cloud Cult - When Water Comes To Life
28. 29. 08. The Smashing Pumpkins - FOL
29. 25. 09. Of Montreal - Nonpareil Of Favor
30. 35. 04. Deerhunter - Neither Of Us, Uncertainly

31. 28. 09. White Lies - To Lose My Life
32. 26. 13. Franz Ferdinand - Ulysses
33. 24. 12. Morrissey - I'm Throwing My Arms Around Paris
34. 32. 10. Asobi Seksu - Familiar Light
35. 27. 06. U2 - No Line On The Horizon II
36. 41. 05. Depeche Mode - Wrong
37. 31. 13. Gang Gang Dance - House Jam
38. 39. 02. Camera Obscura - French Navy
39. 33. 17. Mercury Rev - Dream Of A Young Girl As A Flower
40. 43. 06. Oasis - Falling Down
--------------------------------------------------------------------
41. NE. 01. Keane - Better Than This
42. 42. 03. Fever Ray - If I Had A Heart
43. 37. 14. The Pains Of Being Pure At Heart - Young Adult Friction
44. 50. 02. Marianne Faithfull & Rufus Wainwright - Children Of Stone
45. NE. 01. Doves - Kingdom Of Rust
46. 36. 15. Kings Of Leon - Use Somebody
47. 40. 13. Rockettothesky - The Dead, Dead Water Lily Thing
48. 60. 02. …And You Will Know Us By The Trail Of Dead - Isis Unveiled
49. 38. 18. The Kills - Tape Song
50. 44. 14. Matt Elliott - I Name This Ship The Tragedy, Bless Her And All Who Sail With Her
51. 51. 11. Sparks - Let The Monkey Drive
52. 48. 19. Simply Red - Go Now
53. 46. 18. Fleet Foxes - He Doesn't Know Why
54. 49. 08. Vivian Girls - Where Do You Run To
55. 45. 16. Portishead - Hunter
56. 47. 17. Duffy - Rain On Your Parade
57. 57. 20. Tricky - Past Mistake
58. 59. 12. Primal Scream - Beautiful Future
59. 55. 14. Elbow - The Loneliness Of A Tower Crane Driver
60. 56. 15. The Raconteurs - Carolina Drama
61. 64. 10. The Music - Cold Blooded
62. 53. 18. Coldplay - Life In Technicolor II
63. 52. 17. Ladytron - Tomorrow
64. 58. 22. The Cure - The Hungry Ghost
65. 65. 16. IAMX - Think Of England
66. 66. 23. The Verve - Sit And Wonder
67. 54. 15. TV On The Radio - Family Tree
68. 63. 17. Kasia Nosowska - Na Całych Jeziorach Ty
69. 62. 20. Deerhunter - Nothing Ever Happened
70. 61. 19. The Killers - Spaceman

Z listy wypadły:

z 67 - Nick Cave & The Bad Seeds - Lie Down Here (& Be My Girl) - po 15 tyg.
z 68 - Girls Aloud - The Loving Kind - po 11 tyg.
z 69 - Travis - Song To Self - po 15 tyg.
z 70 - Cut Copy - Out There On The Ice - po 5 tyg.

The Dead Weather Supergroup

Zaskakująca wiadomość doszła z obozu Jacka White'a, frontmana The White Stripes oraz The Raconteurs. Muzyk postanowił zaangażować się w kolejny projekt. Tym razem będzie to istna supergrupa. W projekt o nazawie The Dead Weather będą bowiem zaangażowane takie osoby jak Alison Mosshart (The Kills), Dean Fertita (Queens Of The Stone Age), Jack Lawrance (The Raconteurs) oraz sam pomysłodawca. Obowiązki wokalne zostały rozdzielone między White'a i Mosshart. Zespół nie tylko odbył już kilka prób, ale i w niecałe trzy tygodnie zarejestrował materiał na swój debiutancki krążek pod tytułem Horehound (premiera w czerwcu). Singlem promującym została kompozycja Hang From The Heavens.

Pet Shop Boys - Yes - 2009

01 - Love Etc.
02 - All Over The World
03 - Beautiful People
04 - Did You See Me Coming?
05 - Vulnerable
06 - More Than A Dream
07 - Building A Wall
08 - King Of Rome
09 - Pandemonium
10 - The Way It Used To Be
11 - Legacy

''Yes, we’re back''. Jeśli ktoś podejrzewa, że tytuł najnowszej pozycji w dyskografii Brytyjskiego duetu odnosi się właśnie do tego rodzaju stwierdzenia to jest w dużym błędzie. Gdzie bowiem zniknęło Pet Shop Boys? Czy fakt braku tzw. ''heavy rotation'' ich piosenek na radiowych playlistach i w telewizyjnych ramówkach może być jakimś wyznacznikiem w tym wypadku? Neil Tennant i Chris Lowe przez ostatnie lata wydawali się być zbyt zajętymi, aby zwracać na to uwagę. Czym jest bowiem popularność, szczególnie w dwudziestym pierwszym wieku, gdzie niejako z konieczności tytułowy artysta-idol staje się produktem, który często musi przedłożyć ilość nad jakość, a termin przydatności kończy mu się niezwykle szybko?
Pet Shop Boys od kilku lat pozostają ulubieńcami krytyki. Dostarczają im tych rzeczy, których ludzie muzyki nie mogą oczekiwać od klasycznego, przekrojowego artysty z nurtu ''zelektryzowanej'' muzyki pop. Bogatsi o kolejną dawkę doświadczeń, ale również o nagrodę BRITS za całokształt twórczości, po raz kolejny wstępują na parkiet by pokazać swoją wersję nowoczesnego i futurystycznego synthpopu. Za wszystkim stoi krążek Yes, wyprodukowany przy udziale sztabu producentów Xenomania.

Jasny znak dostajemy już na początku. ''Kolego, ciężko jest dogadać się na świecie, w którym żyjemy. Szczególnie gdy słońce nie świeci, a chłopak potrzebuje dziewczyny''. Pierwsze słowa minimalistycznego singla Love Etc. są równocześnie pierwszym wersem tekstu na Yes i zarazem jego mottem. To album o miłości, problemach natury społecznej, walce z rządem, ludziach show-bussinesu. Ten materiał jest rozległym i sięgających wielu gatunków wyznaniem entuzjazmu jakim Pet Shop Boys darzą muzykę, uniwersalną płytą, którą powinien usłyszeć każdy chłopiec i każda dziewczyna na całym świecie – parafrazując tekst utworu All Over The World.
Czym zaskoczyło mnie dziesiąte wcielenie Neila Tennanta i Chrisa Lowe’a? Przede wszystkim jest ''szybko'' – i to nie wybiórczo. Takiej dawki dyskotekowo-elektronicznych pulsów panowie nie sprezentowali fanom od czasów krążka Very (1993). Honoru balladowej twarzy zespołu broni jedynie f.a.n.t.a.s.t.y.c.z.n.i.e zaśpiewany King Of Rome, zaaranżowany dokładnie tak jak kompozycje z pamiętnego Behaviour (1990) oraz opus-magnum Yes -Legacy. Na pół symfoniczny posąg classic popu, który nie nosi śladów żadnej większej syntezatorowej wariacji. Epicki i nietuzinkowy wiersz, odziany w marszową i rytmiczną perkusję i sekcję smyczkową, która jest dziełem Owena Palletta znanego ze współpracy z The Last Shadow Puppets i Arcade Fire. Zawieszony gdzieś między niebem i ziemią, może na kole diabelskiego młyna gdzie rozgrywa się francuskojęzyczny ”most”?
Na drugim biegunie spoczywa słoneczny Did Sou See Me Coming? zdający się być odpowiedzą Pet Shop Boys na nagrania formacji Electronic, ale też i starsze produkcje własnej roboty (np. A Different Point Of View). Jeśli ktoś woli usłyszeć coś mniej stereotypowego dla twórczości Brytyjczyków to zapraszam na szóste piętro, gdzie rozbrzmiewa jeden z efektów współpracy z Xenomanią – More Than A Dream – będący podświadomą kolaboracją z Justinem Timberlakiem i kilkoma innymi twórcami ‘’future-sex popu’’.

Po głębszym wsłuchaniu się w zawartość płyty da się dojść do wniosku, że poszczególne pozycje bronią się na nim wyśmienicie, lecz jako całość nie ma tu zbyt wielu wspólnych mianowników, przynajmniej nie tak wielu jak w poprzednich wcieleniach PSB. Szokować może zestawienie post-Nightlife’owego All Over The Word [gdzie zespół wykorzystał sampel z kompozycji Piotra Czajkowskiego, March From Nutcracker, a z drugiej strony bawi się masywnymi beatami i wygenerowanymi wokalami] oraz hołd dla wytwórni Motown, utopijny w przekazie, wyjątkowo pierwotny, i sięgający do podstaw całej muzyki popularnej Beautiful People. Czy to działa na plus czy minus w tym wypadku? Rozstrzygnięcie tej kwestii pozostawiam tobie drogi słuchaczu i czytelniku.

I jeszcze na moment wróćmy do warstwy lirycznej. Osobiście uznaje ten temat za najmniej udany w porównaniu do innych walorów jakie można spotkać w każdym odcinku Yes. Zdaje się, że zespół postanowił dotrzeć tymi tekstami do mniej wymagającej grupy, pozostawiając jednocześnie duży niedosyt fanom liczącym na sonety i epopeje pokroju The Sodom And Gomorrah Show lub też Being Boring. Nawet tak dobrze wypracowany przez lata motyw socjologiczny sprowadza się tym razem do komentowania związków celebrities (rozgrzane do czerwoności Pandemonium – największy ”stormer” od czasów Always On My Mind) i narzekań na świat osób z wyższych sfer, do których rzecz jasna droga jest zwykle zamknięta (Beautiful People i b-side do singla Love Etc., Gin And Jack).

Nie powinno tak być, ale to Neil Tennant i Chris Lowe znów mają za zadanie odświeżyć oraz ''przepchać'' rynek grania rozrywkowego. W czym tkwi sekret, że młodsi o kilkanaście lat koledzy i koleżanki po fachu prawdopodobnie po raz kolejny będą oglądać plecy Brytyjczyków? Nie mają konkurencji czy też są po prostu tak dobrzy? Prawda jest jak zwykle ukryta pośrodku. Kampania promująca ‘’Płytę na Tak’’ zdaje się być najbardziej rozległą od czasów…od niepamiętnych czasów w historii duetu. Kiedy bowiem nie próbować – może po raz ostatni – dotrzeć do świadomości większej liczby odbiorców niż przy okazji tak bogatej i mającej komercyjny zmysł płycie? Szczególnie, że jest się czym pochwalić. Ten zespół to nieskończona kopalnia wielokaratowej muzyki co udowodnili nagrywając jeden z najlepszych numerów w karierze. Melancholijny, rozżalony i gniewny The Way It Used To Be – wielowątkowa alternatywa dla klubowego grania z wymownym tekstem pełnym trafnych metafor: ''Don't give me all your love and pain, don’t sell me New York in the rain''.
Ćwierć wieku na scenie to wystarczający czas by zrobić wszystko w celu osobistego spełnienia w roli kompozytora, szczególnie w tak trudnej do przepłynięcia i rwącej rzecze jaką jest pop. Oni tego już dokonali, ale dwudziesty szósty rok działalności zapowiada się równie wspaniale. Jestem na ''Yes''.

PS – Krążek posiada swoje alter ego w postaci bonusowej płyty o tytule Etc. Znajdują się tam dubowe miksy wybranych kompozycji plus nowy utwór (niesłusznie pominięty na podstawowym wydaniu) - This Used To Be A Future - z gościnnym udziałem Philipa Oakeya z The Human League.

Notowanie 119 (14.03.09)

AP. PP. LT.

01. 01. 09. UNKLE - Against The Grain
02. 02. 06. Pet Shop Boys - Love Etc.
03. 05. 02. PJ Harvey & John Parish - Black Hearted Love
04. 19. 03. Yeah Yeah Yeahs - Zero
05. 11. 04. Armia - Zły Porucznik
06. 07. 05. Guillemots - Clarion
07. 03. 08. Psychocukier - Bikiniarska Potańcówka Suto Zakrapiana Jamajką
08. 04. 05. Junior Boys - Parallel Lines
09. 06. 04. Lotus Plaza - Quicksand
10. 09. 06. Archive - Bullets

11. 08. 11. Animal Collective - My Girls
12. 13. 09. Röyksopp - Happy Up Here
13. 15. 07. Guns N' Roses - If The World
14. 16. 03. Strange Attractor - The Best Things Are Left Unspoken
15. 21. 06. The Prodigy - Omen
16. 10. 12. Antony & The Johnsons - Her Eyes Are Underneath The Ground
17. 14. 10. Calexico - Writer's Minor Holiday
18. 22. 10. Beck - Modern Guilt
19. 20. 04. Afro Kolektyw - Najlepszy Informatyk W Mieście
20. 26. 03. Fanfarlo - Drowning Men

21. 38. 02. Antony & The Johnsons - Epilepsy Is Dancing
22. 17. 07. The Decemberists - A Record Year For Rainfall
23. 37. 02. Soap&Skin - The Sun
24. 12. 11. Morrissey - I'm Throwing My Arms Around Paris
25. 32. 08. Of Montreal - Nonpareil Of Favor
26. 18. 12. Franz Ferdinand - Ulysses
27. 24. 05. U2 - No Line On The Horizon II
28. 23. 08. White Lies - To Lose My Life
29. 36. 07. The Smashing Pumpkins - FOL
30. NE. 01. Cranes - High And Low

31. 27. 12. Gang Gang Dance - House Jam
32. 33. 09. Asobi Seksu - Familiar Light
33. 30. 16. Mercury Rev - Dream Of A Young Girl As A Flower
34. NE. 01. Cloud Cult - When Water Comes To Life
35. 44. 03. Deerhunter - Neither Of Us, Uncertainly
36. 25. 14. Kings Of Leon - Use Somebody
37. 29. 13. The Pains Of Being Pure At Heart - Young Adult Friction
38. 31. 17. The Kills - Tape Song
39. NE. 01. Camera Obscura - French Navy
40. 34. 12. Rockettothesky - The Dead, Dead Water Lily Thing
-------------------------------------------------------------------
41. 40. 04. Depeche Mode - Wrong
42. 46. 02. Fever Ray - If I Had A Heart
43. 43. 05. Oasis - Falling Down
44. 35. 13. Matt Elliott - I Name This Ship The Tragedy, Bless Her And All Who Sail With Her
45. 41. 15. Portishead - Hunter
46. 28. 17. Fleet Foxes - He Doesn't Know Why
47. 39. 16. Duffy - Rain On Your Parade
48. 47. 18. Simply Red - Go Now
49. 54. 07. Vivian Girls - Where Do You Run To
50. NE. 01. Marianne Faithfull & Rufus Wainwright - Children Of Stone
51. 53. 10. Sparks - Let The Monkey Drive
52. 55. 16. Ladytron - Tomorrow
53. 42. 17. Coldplay - Life In Technicolor II
54. 49. 14. TV On The Radio - Family Tree
55. 50. 13. Elbow - The Loneliness Of A Tower Crane Driver
56. 48. 14. The Raconteurs - Carolina Drama
57. 45. 19. Tricky - Past Mistake
58. 52. 21. The Cure - The Hungry Ghost
59. 60. 11. Primal Scream - Beautiful Future
60. NE. 01. …And You Will Know Us By The Trail Of Dead - Isis Unveiled
61. 58. 18. The Killers - Spaceman
62. 51. 19. Deerhunter - Nothing Ever Happened
63. 64. 16. Kasia Nosowska - Na Całych Jeziorach Ty
64. 65. 09. The Music - Cold Blooded
65. 62. 15. IAMX - Think Of England
66. 63. 22. The Verve - Sit And Wonder
67. 57. 15. Nick Cave & The Bad Seeds - Lie Down Here (& Be My Girl)
68. 56. 11. Girls Aloud - The Loving Kind
69. 61. 15. Travis - Song To Self
70. 59. 05. Cut Copy - Out There On The Ice

Z listy wypadły:

z 66 - U2 - Get On Your Boots - po 6 tyg.
z 67 - Metallica - That Was Just Your Life - po 20 tyg.
z 68 - Portishead - We Carry On - po 26 tyg.
z 69 - Marillion - This Train Is My Life - po 17 tyg.
z 70 - No Age - Sleeper Hold - po 10 tyg.

Dalsze problemy Jarvisa Cockera

Spora garść newsów z obozu byłego lidera formacji Pulp, Jarvisa Cockera. Artysta planuje niedługo wydać swój drugi solowy krążek. Data premiery została wstępnie ustalona na 18 maja. Produkcją następcy self-title'owego debiutu został Steve Albini, którego miłośnikom Nirvany czy też Pj Harvey nie muszę przedstawiać. Jarvis obecnie odpoczywa po trasie koncertowej jaką w 2008 roku odbył w ramach 30-lecia wytwórni Rough Trade dla której nagrywa swoje piosenki. Kilka nowych kompozycji zostało już zagranych na żywo i jeśli wierzyć opiniom fanów wypadły fantastycznie. Na liście utworów, które zasilą Further Complications znajdziemy m.in: Slush, I Told You Twice (Leftlovers), Angela, I Never Said I Was Deep, Fuckingsong oraz Caucasian Blues.

Michael Jackson x 10

W końcu garść pozytywnych informacji z obozu Króla Popu. Michael Jackson postanowił, że umili nam tegoroczne wakacje, a konkretnie najbardziej szczęśliwi będą Brytyjczycy. Piosenkarz postanowił bowiem zagrać serię dziesięciu koncertów w hali O2 Arena w Londynie. Występy sygnowane nazwą This Is It rozpocznie show zaplanowany na 8 lipca. Bilety trafią do sprzedaży 13 marca. Dodatkowo Jackson rozważa zagranie kolejnych dziesięciu koncertów w Londynie (prawdopodobnie w tym samym miejscu), a także światową trasę koncertową, która promowałaby nowy album artysty. Niestety na temat pierwszej od ośmiu lat pozycji w dyskografii Michaela wiadomo nie wiele.

Notowanie 118 (07.03.09)

AP. PP. LT.

01. 04. 08. UNKLE - Against The Grain
02. 01. 05. Pet Shop Boys - Love Etc.
03. 02. 07. Psychocukier - Bikiniarska Potańcówka Suto Zakrapiana Jamajką
04. 03. 04 Junior Boys - Parallel Lines
05. NE. 01. PJ Harvey & John Parish - Black Hearted Love
06. 10. 03. Lotus Plaza - Quicksand
07. 07. 04. Guillemots - Clarion
08. 05. 10. Animal Collective - My Girls
09. 09. 05. Archive - Bullets
10. 08. 11. Antony & The Johnsons - Her Eyes Are Underneath The Ground

11. 15. 03. Armia - Zły Porucznik
12. 06. 10. Morrissey - I'm Throwing My Arms Around Paris
13. 14. 08. Röyksopp - Happy Up Here
14. 12. 09. Calexico - Writer's Minor Holiday
15. 17. 06. Guns N' Roses - If The World
16. 25. 02. Strange Attractor - The Best Things Are Left Unspoken
17. 13. 06. The Decemberists - A Record Year For Rainfall
18. 11. 11. Franz Ferdinand - Ulysses
19. 30. 02. Yeah Yeah Yeahs - Zero
20. 28. 03. Afro Kolektyw - Najlepszy Informatyk W Mieście

21. 29. 05. The Prodigy - Omen
22. 31. 09. Beck - Modern Guilt
23. 16. 07. White Lies - To Lose My Life
24. 24. 04. U2 - No Line On The Horizon II
25. 20. 13. Kings Of Leon - Use Somebody
26. 49. 02. Fanfarlo - Drowning Men
27. 22. 11. Gang Gang Dance - House Jam
28. 18. 16. Fleet Foxes - He Doesn't Know Why
29. 19. 12. The Pains Of Being Pure At Heart - Young Adult Friction
30. 23. 15. Mercury Rev - Dream Of A Young Girl As A Flower

31. 27. 16. The Kills - Tape Song
32. 34. 07. Of Montreal - Nonpareil Of Favor
33. 21. 08. Asobi Seksu - Familiar Light
34. 26. 11. Rockettothesky - The Dead, Dead Water Lily Thing
35. 32. 12. Matt Elliott - I Name This Ship The Tragedy, Bless Her And All Who Sail With Her
36. 46. 06. The Smashing Pumpkins - FOL
37. NE. 01. Soap&Skin - The Sun
38. NE. 01. Antony & The Johnsons - Epilepsy Is Dancing
39. 33. 15. Duffy - Rain On Your Parade
40. 40. 03. Depeche Mode - Wrong
--------------------------------------------------------------------
41. 35. 14. Portishead - Hunter
42. 42. 16. Coldplay - Life In Technicolor II
43. 45. 04. Oasis - Falling Down
44. 53. 02. Deerhunter - Neither Of Us, Uncertainly
45. 36. 18. Tricky - Past Mistake
46. NE. 01. Fever Ray - If I Had A Heart
47. 37. 17. Simply Red - Go Now
48. 48. 13. The Raconteurs - Carolina Drama
49. 38. 13. TV On The Radio - Family Tree
50. 39. 12. Elbow - The Loneliness Of A Tower Crane Driver
51. 41. 18. Deerhunter - Nothing Ever Happened
52. 44. 20. The Cure - The Hungry Ghost
53. 43. 09. Sparks - Let The Monkey Drive
54. 47. 06. Vivian Girls - Where Do You Run To
55. 51. 15. Ladytron - Tomorrow
56. 54. 10. Girls Aloud - The Loving Kind
57. 50. 14. Nick Cave & The Bad Seeds - Lie Down Here (& Be My Girl)
58. 56. 17. The Killers - Spaceman
59. 59. 04. Cut Copy - Out There On The Ice
60. 61. 10. Primal Scream - Beautiful Future
61. 57. 14. Travis - Song To Self
62. 62. 14. IAMX - Think Of England
63. 55. 21. The Verve - Sit And Wonder
64. 52. 15. Kasia Nosowska - Na Całych Jeziorach Ty
65. 64. 08. The Music - Cold Blooded
66. 58. 06. U2 - Get On Your Boots
67. 60. 20. Metallica - That Was Just Your Life
68. 63. 26. Portishead - We Carry On
69. 66. 17. Marillion - This Train Is My Life
70. 65. 10. No Age - Sleeper Hold

Z listy wypadły:

z 67 - R.E.M - Living Well Is The Best Revenge - po 17 tyg.
z 68 - The Last Shadow Puppets - My Mistakes Were Made For You - po 17 tyg.
z 69 - The Raveonettes - Aly, Walk With Me - po 21 tyg.
z 70 - The Dears - Disclaimer - po 18 tyg.

Sonic Youth: próbka numer 16

Za pośrednictwem TEJ STRONY jest szansa na zapoznanie się z nowym materiałem grupy Sonic Youth. Piosenki, które trafią na szesnasty studyjny krążek Amerykańskiej formacji zostały zmiksowane w jeden długi utwór, który odsłania po kilkanaście sekund każdego nowego nagrania z The Eternal. Ogłoszona została też tracklista krążka:

"Sacred Trickster"
"Anti-Orgasm"
"Leaky Lifeboat (for Gregory Corso)"
"Antenna"
"What We Know"
"Calming The Snake"
"Poison Arrow"
"Malibu Gas Station"
"Thunderclap for Bobby Pyn"
"No Way"
"Walkin Blue"
"Massage the History"

25 lat przebojów Pet Shop Boys

Taki tytuł nosi specjalny darmowy album CD, który w 8 marca tego roku zostanie rozesłany do kiosków w całej Wielkiej Brytanii wraz z tygodnikiem Mail On Sunday. Na płycie - którą skompilował sam zespół - znajdzie się dziesięć ich zdaniem największych przebojów grupy Pet Shop Boys plus nowe nagranie - Did You See Me Coming. Całość ma służyć promocji zespołu oraz ich nowej płyty ''Yes'', która do sklepów trafi piętnaście dni po Pet Shop Boys Story: 25 Years Of Hits. Cała akcja zostanie również poprzedzona kampanią reklamową w telewizji. Z możliwości promowania swojego materiału w ten sam sposób (i w tej samej gazecie) skorzystali m.in Prince, David Bowie i Genesis.

Oto lista utworów, które znajdą się w zestawie:

West End Girls (10" Mix)
Paninaro (7" Mix)
It's A Sin (Disco Mix)
What Have I Done To Deserve This? (7" Mix)
Jealousy (7" Mix)
Being Boring (7" Mix)
Go West (7" Mix)
Before (7" Mix)
Home And dry (7" Mix)
Flamboyant (7" Mix)
Did You See Me Coming?

U2 - No Line On The Horizon - 2009

01 - No Line On Te Horizon
02 - Magnificent
03 - Moment Of Surrender
04 - Unknown Cellar
05 - I'll Go Crazy If I Don't Go Crazy Tonight
06 - Get On Your Boots
07 - Stand Up Comedy
08 - Fez - Being Borin
09 - White As Snow
10 - Breathe
11 - Cedars Of Lebanon

Zdaję sobie sprawę, że wiele osób przestało podchodzić do muzyki formacji U2 poważnie. Pędząca machina konsumpcjonizmu i nowoczesne uzależnienia odbiły się również na członkach legendarnej grupy z kraju Św. Patryka [autor daje w tym momencie extra-pauzę, aby czytelnik mógł sam zastanowić się nad tym jak to było z tym U2 w ostatnim czasie...tak, Bono się narzuca pierwszy na myśl] nie dając już możliwości tworzenia oraz stworzenia czegoś proporcjonalnie dobrego co do statusu zespołu. Sam powoli powątpiewałem czy uda się uniknąć w najbliższej przyszłości obrazku, na którym czwórka otyłych facetów wyleguje się do południa w hotelowym apartamencie i podpisuje bezmyślnie kolejne papierki inkasując swoje ''trzy grosze'' za kolejny koncert - na którym, co trzeba dodać - nie obejdzie się bez kilku światowych haseł. Kto im jednak wtedy jeszcze uwierzy w słowa ''One love, one life'' jak nie fani.
Zachwycony innowacyjnością Achtung Baby, rozmachem eksperymentu Zooropy i obserwujący przez kolorowe szkiełka albumu Pop to, co dzieje się na zewnątrz, zauważyłem w końcu upadek symbolu rocka. Dwie płyty poprzedzające No Line On The Horizon to nic innego jak przywołanie rozbrykanego chłopca do porządku i klaps od wytwórni, która od teraz pokaże jak grać w 21 wieku by nie tracić pieniążków.

Nie podszedłbym bym aż tak obojętnie do dwunastej płyty U2, gdyby na ostatnich wydawnictwach Irlandczyków pojawił się choć jeden taki piorun jak utwór tytułowy. Nie trzeba być U2-logiem, aby wyczuć nawiązania do przełomowych krążków z lat dziewięćdziesiątych. Gęste tło, siarczyste gitary nie wychodzące jednakże poza ustalony ''klucz'' oraz świetna elektronika zdająca się poruszać ruchem sinusoidalnym, zmieniająca natężenie i barwę. Granice się zacierają. Wchodzimy na ''wyższy'' poziom. Chciałoby się rzec ''magnificent''. Zanim jednak przemyśli się taką opcję, to z głośników już zaczyna wybrzmiewać utwór o takim właśnie tytule. Znów trafiony-zatopiony. Tytuł określa utwór tak doskonale jak kilkanaście lat temu Discotheque wpasowało się w Discotheque, a Hold Me, Thrill Me, Kiss Me, Kill Me mroziło krew w żyłach. Długie, skandowane przez perkusję intro zaczyna najlepszy utwór zespołu od dobrych kilkunastu lat. Piszę to z całą odpowiedzialnością. Magnificent ma wszystko. Znów pojawia się intymna elektronika, - sprowadzona do najprostszych akordów na poprzednich pozycjach w dyskografii U2 - przestrzenne gitary zaczerpnięte z płyty The Joshua Tree i dużo, dużo, dużo nostalgii (ten most!) spowijającej ten bardzo osobisty numer ''I was born. I was born to be with you, in this space and time'' - to do każdego z nas.
Podobną konstrukcję emocjonalną mają kolejne kawałki, z tym, że to już nie ta sama klasa. Basowy Moment Of Surender i Unknown Cellar, któremu chyba najbliżej do tych ostatnich utworów z okresu chociażby How To Dismantle An Atomic Bomb?.

Im dalej przesuwamy suwak po trackliście tym horyzont staję się niestety mniej wyraźny - parafrazując tytuł. No Line On The Horizon to płyta znacznie bardziej wyciszona niż można było się tego spodziewać po premierze swingującego singla Get On Your Boots (tak na marginesie - wkomponowany w całość brzmi lepiej niż solo). ''Pokutne'' klimaty towarzyszą mi cały w postaci rozedrganych gitar w White As A Snow czy też recytatorskiego popisu Bono w kończącym album Cedars Of Lebanon. Problem w tym, że we wszystko wkradać zaczyna się element znużenia i przesadnej hibernacji. Pomaga w tym momencie naszpikowane instrumentami (skrzypce, klawisze, dzwonki...) Breathe siegąjące gdzieś pomiędzy pierwsze płyty formacji, a milenijny album All That You Can'r Leave Behind.
Innym, osobnym wątkiem jest produkcja. Jest dobrze, wręcz bardzo dobrze. Brzmienie jest jednolite, instrumenty pracują ze sobą na tych samych obrotach, a rozłożenie pojedynczych dźwięków w przestrzeni wypada zgodnie z założeniami. Brian Eno to przecież ''ten gość z reżyserki ''.

Nie postawiłbym wcześniej bym dużej sumy pieniędzy na to, że No Line On The Horizon okaże się najlepszą płytą U2 od prawie piętnastu lat. Tym bardziej cieszę się, że jestem zobowiązany wystawić im taką rekomendacje. Żałuję tylko, że nie czuć atmosfery miejsca gdzie odbywała się jedna z sesji nagraniowych - bo ja naprawdę chciałem usłyszeć coś co świadczyłoby o produkcji made in Maroko. Czasem coś nie wychodzi (toporne Stand Up Comedy), ale największym sukcesem jest to jak muzycy oduczyli się klonowania swoich własnych piosenek i to w obrębie tych samych płyt co gorsza. Sądzę, że do podobnych wniosków doszedł Bono, który sam śpiewa w utworze I'll Go Crazy, If I Don't Crazy Tonight, że czas na zmiany i choć są one trudne i powolne to jednak muszą nastąpić. Wniosek - Przydało się chłopakom zwariować.